"Ik wist hiervoor niet wat een hospice was"
“Mijn vader heeft de laatste drie maanden van zijn leven in het hospice doorgebracht. Hij had leukemie en kreeg een hersenbloeding. Toen hoorde hij dat hij hier zou kunnen komen. Ik wist niet eens wat een hospice was, maar het bleek de perfecte plek voor hem.”
Foto: Gijs Proost
“Als je hier binnenkwam, dan vroegen ze eerst aan hem of je hij je wilde zien. Dat vond ik mooi.”
Geen patiënt maar een persoon
“Het is net alsof je in je eigen huiskamer ligt. Maar dan met de service van een vijfsterrenhotel en aandacht en mensen om je heen. Alles was mogelijk. Hij is een maand voor zijn overlijden nog met de Wensambulance naar het strand geweest. Het hospice heeft, op verzoek van mijn vader, voor mij en mijn twee broers een high-tea verzorgd.”
“Mijn vader was hier geen patiënt maar een persoon. Ik heb echt nog nooit zoiets meegemaakt. Als je hier binnenkwam, dan vroegen ze eerst aan hem of je hij je wilde zien. Dat vond ik mooi.”
Goed afscheid nemen
“De goede zorg hier is niet alleen fijn voor hem, maar ook ontzettend fijn voor de familie. We hebben goed afscheid kunnen nemen. We wisten wat voor muziek, wat voor bloemen hij wilde op zijn begrafenis. Er kwam wekelijks een muziektherapeut langs en de eerste keer wist mijn vader precies wat hij wilde horen. I Can’t Get No Satisfaction van de Rolling Stones. Die wilde hij horen op zijn begrafenis en dat hebben we gedaan.”
Engeltjes
“Hij had er zelf vrede mee en ik ben blij dat dat zo is. Als hij gerust is, zijn wij ook gerust. Weet je, je gaat er pas over nadenken als je met de dood te maken krijgt. Ik zou bijna zeggen: maak vast maar een afspraak als het bij mij zo is. En als ik met pensioen ben, wil ik misschien ook wel vrijwilliger worden in een hospice. Dan ben ik ook één van die engeltjes die in een vijfsterrenhotel werkt.”
Dit verhaal verscheen in 2020 op de website van stichting Vrienden van Hospice De Markies.